De Spanjaarden

Hoe ik de Spaanse mensen zie? Nou, voordat ik naar Spanje verhuisde had ik waarschijnlijk een heel stereo-type idee over het gros van de mensen, en ik moet toegeven dat ook mijn ideeën het aan juistheid kunnen ontbreken.

De Spaanse mens is erg nieuwsgierig. Ze willen alles weten over iedereen. Alles wat nieuw is, is interessant en daarom willen ze de het liefst de eerste zijn die iets nieuws weet, zodat ze iets interessants kunnen vertellen. Is er een nieuwe winkel geopend? Dat is interessant en moeten ze de eerste zijn die daar iets heeft gekocht. Is er een nieuwe bar geopend? Dan willen ze als eerste daar een pintje pakken.

Ze zijn niet schuw aangelegd, en zijn vooral royaal met het uiten van hun meningen. Of je er nu wel of niet om hebt gevraagd. Andersom kunnen ze het moeilijk verkroppen als ze van iemand anders een mening (kritiek) ontvangen.
Mocht je met iemand iets persoonlijks hebben gedeeld, dan kun je op je vingers natellen dat op een gezellig feestje opeens wildvreemde mensen op je afstappen om je 'advies' te geven. Als je niet wilt dat mensen iets van je weten, houd het dan voor jezelf. Serieus, ze kunnen geen geheimen houden. Het wordt niet als roddelen gezien, ze houden gewoon van praten, veel praten. Met iedereen over alles. Want dat is interessant.

Spanjaarden zijn grappig. Nou ja, ze hebben een goed gevoel voor humor. Dat komt waarschijnlijk door hun uitermate relaxte manier van leven. Grappig of gewoon niet serieus ingesteld, ik moet er nog achter komen.

Mañana.
Tja, wat kan ik daar nog aan toevoegen? Ze gebruiken dit woord voor alles. Wat vandaag niet afkomt, komt morgen wel. Het kan inderdaad morgen betekenen...of overmorgen, volgende week, volgende maand, volgend jaar, ooit, nooit. Meestal gaat dit gepaard met schouderophalen.

Ze zijn hierdoor ook wereldkampioenen in excuses bedenken. Vandaar dat ze ook nooit ergens schuldig aan zijn. Ze houden niet van sorry of dank je wel zeggen. Als je het te vaak zegt, dan meen je het niet. En als ze iets niet leuk vinden, dan weet je dat snel genoeg. Daarbij moet ik wel zeggen dat als ze iets wel leuk vinden, daar ook uitgebreid lof over geven. En het liefst zo luidruchtig mogelijk, anders hoort de overbuurman het misschien niet.

De typische macho man bestaat eigenlijk niet (meer). Natuurlijk zijn ze luidruchtig, maar helemaal niet intimiderend als je eenmaal meer stemvolume hebt ontwikkeld. Natuurlijk kijken ze graag naar vrouwelijk schoon en laten haar dat maar al te graag weten. Eerlijk gezegd, heeft het meerendeel van de mannen veel respect voor zijn vrouw (of angst). Ze zijn galant, helpen in het huishouden en zijn uitstekend in communicatief gebied. Dat laatste komt natuurlijk door jarenlang meningen te geven aan anderen. En ze zijn absoluut niet terughoudend betreft hun emoties.

Over de Spaanse vrouw durf ik niet goed te schrijven, maar ik doe het toch. Ze zijn vrij moeilijk te doorgronden. Wat dat betreft kan heb ik absoluut respect voor de Spaanse man en begrijp ik heel goed waar hun respect-angst vandaan komt. Zelf kon ik altijd beter uit de voeten met mannen dan vrouwen, en een beste vriendin moet ik hier nog vinden. Ja, ik heb een hele goede Engelse vriendin, dat doet er eigenlijk niet toe, maar zegt wel genoeg. Maar goed, de Spaanse vrouw komt op het eerste oog ietwat vijandig over. Misschien komt het wel omdat ik buitenlandse ben, lang en blond, wat soms nog weleens de nieuwsgierigheid van de Spanjaard wil aanwakkeren. En dan ben je automatisch 'gevaarlijk'. Wat ik dus niet snap, want de meeste Spaanse meiden zijn regelrechte schoonheden. Gelukkig verdwijnt het vijandige gevoel al snel als ze merken dat je niet geinteresseerd bent in hun vriendje en heb je opeens een heel vrolijk gesprek. En ik heb zo echt wel wat leuke meiden leren kennen, alleen is het moeilijk om diepgang te krijgen.

De Spaanse mens staat graag in gesprek midden op straat en daarbij passerende mensen of auto´s compleet negerend. Ze nemen ook graag hun kinderen mee, naar elke locatie op elk tijdstip van de dag. Kinderen zijn een deel van het leven en daarom in dit geval niet te negeren. Of te disciplineren.
Natuurlijk hopen ze wel dat ze zich goed gedragen, maar dat betekend niet dat er iets gezegd of gedaan wordt als het kind zich dreigt te misdragen, anders dan een pakje chips in hun handjes te duwen en vervolgens schouderophalend weer naar hun gesprek terug te keren...en het kind naar zijn wangedrag.

En toch....Ik ben gek op de Spaanse mens. Ze hebben een hele positieve en relaxte kijk op het leven. Waarschijnlijk komt het door al dat schouderophalen en 'mañanas'. Ze genieten van elk moment, het liefst in de zon, met lekker eten, gezamelijk met vrienden en familie. Ze doen alles samen met hun familie. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat de meeste van mijn vrienden nog op hun 30ste thuis wonen. Jonge mensen verhuizen vaak pas als ze trouwen of tijdelijk, wanneer ze studeren op de universiteit.
Dit komt ook omdat je eigen appartement huren of kopen een enorme kostenpost is. In verhouding tot Nederland werken ze veel uren en voor relatief minder inkomen. Alhoewel dat niet verklaard waarom er altijd veel mensen op straat vertoeven, op elk uur van de dag, behalve rond etenstijd, want dan zijn ze bij hun familie.